Γράφω.
Γράφω
ασταμάτητα.
Σαν κάτι
να πιέζει
να βγει
από μέσα μου.
Κοτρόνες
στο στομάχι.
Στην κοιλιά.
Σπρώχνουν
να βγουν
έξω.
Σάρκες
από τις σάρκες μου.
Θέλουν
να γεννηθούν.
Να ελευθερωθούν.
Παιδιά
που μεγάλωσαν
και θέλουν
να φύγουν
μακριά μου.
Μα
να κοιλοπονώ
τόσο;
Κοιτάζω τώρα
το νέο μου
παιδί.
Με κοιτάζει
κι εκείνο
από το χαρτί.
Μου χαμογελά.
Του χαμογελώ.