Δημήτρης Δρίβας

Κι αν η εικόνα σου
ξεθώριασε
στα όνειρά μου
είσαι πάντα
όπως ήσουν.

Κυριακάτικα μεσημέρια—
το τραπέζι στρωμένο
για όλους.
Κι εσύ εκεί,
να μας χωράς.

← ৹ →